99. Column nr. 30: Drank is den duvel

99. Column nr. 30: Drank is den duvel

De Houthalense Serap Can (39), getrouwd en mama van twee dochters, heeft voor de derde keer kanker. Elke week geeft ze een kijk in haar hart en deelt ze ervaringen van een andere patiënt. Deze week vertelt ze Billie over hoe ze na haar derde kankerdiagnose stopte met alcohol, al kostte haar dat tijd en moeite. 

“Drank is den duvel”, zei James in Temptation Island om zijn eigen wangedrag goed te praten. En tien jaar later drinken mensen nog altijd massaal alcohol, want Duvel is den drank. Gelukkig is er ook een tegenbeweging te zien en wint non-alcoholische consumptie aan terrein. Op steeds meer menukaarten staan mocktails of alcoholvrij bier, iets wat ze beter zouden serveren in realityshows — maar dan zouden de kijkcijfers waarschijnlijk kelderen.

Wist je dat alcohol en kanker hand in hand gaan? Alcoholgebruik heeft namelijk een negatieve invloed op je gezondheid, maar dat horen we niet graag. Alcohol verhoogt de kans op kanker, zelfs al bij je allereerste glas. En hoe meer je drinkt, hoe hoger dat risico. Er bestaat dus geen veilige consumptiehoeveelheid, net zoals er geen veilig alcoholgehalte bestaat als je rijdt. Toch doen we het, want alcohol is maatschappelijk geaccepteerd en diep geworteld in onze cultuur. Alcohol wordt eerder gelinkt aan gezelligheid en ontspanning, en minder aan ziekte.

Ik ben wel een beetje hypocriet, want ik stopte pas met alcohol na mijn derde kankerdiagnose. Nee, niet 100%, want ik ben niet perfect. Af en toe durf ik me te ‘laten gaan’ en neem ik een slokje van mijn favoriete drank, terwijl ik eigenlijk zin heb om twee volle glazen achterover te slaan. Maar ik houd me in, want schuldgevoel is het bittere ingrediënt in mijn cocktail. Als ik drink, voel ik me kankerschuldig, alsof mijn tumoren groeien wanneer de promille in mijn bloed stijgt.

Het kostte me ook wat tijd om te kunnen stoppen. Ik wilde wel, maar zat vast in een tweestrijd. Aan de ene kant wilde ik het leven omarmen —  een glaasje hier en daar hoort er dan bij. Aan de andere kant koester ik mijn leven en wil ik niets op het spel zetten — daar past alcohol zeker niet bij. Tegelijk zie ik mensen in mijn omgeving alcohol benutten alsof ze onkwetsbaar zijn. Ik ben meer dan tevreden met een 99% alcoholvrij leven. Maar uiteindelijk doet iedereen wat hij of zij wil, inclusief wij, (ex-)kankerpatiënten.

Hartgenoot Eline (42 – diagnoseleeftijd 39): “Het is belangrijk dat men weet dat alcohol en kanker aan elkaar gelinkt zijn.”

Vroeger stond ik minder stil bij de nadelen van alcohol. Sinds de diagnose kies ik liever voor non-alcoholische varianten; het is een ontdekkingsreis naar nieuwe smaken en merken. Als ik nog drink, is dat enkel op bijzondere momenten en heel bewust. Het blijft ook meestal bij één glas. Maar helemaal zorgeloos drinken lukt me niet meer. Schuldgevoel en bezorgdheid nemen dan de overhand. Dat is natuurlijk persoonlijk, iedereen mag zijn eigen balans zoeken tussen plezier en gezondheid. Zonder oordeel.

Lees de column (als abonnee), elke zaterdag, ook in het weekendmagazine Billie als bijlage in de volgende kranten:

Column nr. 30:

Terug naar blog

Reactie plaatsen

Let op: opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd.