De Houthalense Serap Can (39), getrouwd en mama van twee dochters, heeft voor de derde keer kanker. Elke week geeft ze een kijk in haar hart en deelt ze ervaringen van een andere patiënt. Deze week vertelt ze Billie over hoe je nog steeds dankbaar kunt zijn, ook wanneer je ongeneeslijk ziek bent. Want “het kan altijd erger”, dat leerde Serap van haar mama. Iedere dag kiest ze bewust om het positieve in haar leven te omarmen.
“Het kan altijd erger.” Dat zijn de wijze woorden van mijn moeder. “Het maakt niet uit in welke omstandigheden je leeft, het kan altijd erger. Wees daarom dankbaar voor wat je hebt”, zegt ze. Die ingesteldheid nam ik over en pas ik nog steeds toe. Het helpt me stil te staan bij al het goede in mijn leven. Want zelfs in mijn situatie blijft er genoeg om dankbaar voor te zijn.
Elke dag tel ik mijn zegeningen door er bewust licht op te laten schijnen. Alles lijkt vanzelfsprekend tot dat plots niet meer is. Door dagelijks op schattenjacht te gaan in mijn eigen leven, warmt mijn hart op. Dan voel ik hoe die positieve zalf mijn wonden verzacht. Het is makkelijker om de negatieve toer op te gaan, want ook daar heb ik genoeg redenen voor. Maar wanneer ik dat doe, dan word ik automatisch verdrietig. En dat straalt af op de mensen om me heen. Dankbaarheid uiten is voor mij een bewuste keuze, eentje die een positief effect heeft op mijn gemoedstoestand.
Waar ben jij dankbaar voor? Heb je die oefening al eens gemaakt? Voor mij is het duidelijk: ik heb een dak boven mijn hoofd, we komen niets tekort, ik heb een fantastische man, twee prachtige kinderen en ik ben nog vrij vitaal. Natuurlijk niet in vergelijking met gezonde mensen; dan is mijn toestand verschrikkelijk. Maar ik vergelijk niet. Ik kijk altijd alleen naar mezelf. Ik kan mijn bed nog uit, ik heb geen fysieke pijn, mentaal gaat het goed, en ik kan nog leuke dingen doen. Wat kan ik nog meer wensen? “Genezen”, hoor ik je denken. Uiteraard. Maar kleine dromen koesteren terwijl je je ergste nachtmerrie beleeft, maakt het leven draaglijk.
“Minder zagen, meer genieten”, zei iemand laatst. En ze heeft gelijk ook. Door te zagen halen we het plezier uit het leven weg. Of misschien is zagen toch niet zo slecht? Het betekent dat het zo goed met je gaat dat je kunt zagen over kleine dingen. Prijs jezelf dan gelukkig en zaag gerust nog wat verder. Maar onthoud: positiviteit werkt aanstekelijk — meer dan je denkt.
Hartgenoot Bieke (32 – diagnoseleeftijd 31): “Dankbaarheid voor het leven helpt me beseffen wat echt belangrijk is.”
We zijn zo dankbaar voor onze dochter, Billie. Ze was acht maanden oud bij mijn diagnose en werd mijn extra reden om te vechten. Ze heeft mij erdoorheen gesleurd. Ze zorgde voor afleiding en hielp ons om naar de mooie dingen van het leven te kijken. Anderen dachten misschien: “Ocharme, zo’n jonge mama”, maar het maakte me net een heel aanwezige moeder. Elke avond delen mijn vriend en ik ons leukste moment van de dag. Het uitspreken van dankbaarheid heeft voor mij een diepere betekenis gekregen.
Lees de column (als abonnee), elke zaterdag, ook in het weekendmagazine Billie als bijlage in de volgende kranten:
Column nr. 28:
- Het belang van Limburg: “Ik leef volgens de wijze woorden van mijn moeder”: Serap vindt levensenergie in dankbaarheid | HBVL
- Het Nieuwsblad: “Ik leef volgens de wijze woorden van mijn moeder”: Serap vindt levensenergie in dankbaarheid | Nieuwsblad
- De gazet van Antwerpen: “Ik leef volgens de wijze woorden van mijn moeder”: Serap vindt levensenergie in dankbaarheid | GVA