De Houthalense Serap Can (38), getrouwd en mama van twee dochters, heeft voor de derde keer kanker. Elke week geeft ze een kijk in haar hart en deelt ze ervaringen van een andere patiënt. Deze week vertelt ze Billie over wat Valentijn betekent als je ziek bent. “Het feest wordt minder uitbundig”, stelt Serap vast. “Maar wat blijft bestaan is de liefde, die er ondanks alles nog altijd is.”
Wat betekent Valentijn als je al lang samen bent? De vlinders in mijn buik fladderen minder uitbundig. Misschien zijn ze wat ouder geworden? Net als ik. Of hebben ze het een en ander meegemaakt? Net als ik. Of komt het doordat de intense verliefdheid plaatsmaakte voor onvoorwaardelijke liefde? Zoals het hoort. Hoewel ik er vroeger niet in geloofde, vond ik de ware. Ondanks het feit dat ik nooit wilde trouwen, zag ik mezelf jaren later volmondig ‘ja’ zeggen. En terwijl ik mezelf nooit als mama zag, werd ik er een in hart en nieren. Liefde doet gekke dingen met een mens. Soms maakt ze je zelfs een beetje gek.
Ons liefdesverhaal leest als een roman. Het begint happily ever after, maar al snel dringt kanker voor het eerst binnen. Onurs moeder overlijdt eraan, waardoor zijn hart onherstelbaar breekt. Ons prille geluk wordt overschaduwd door verdriet. Maar we zetten door, want liefde overwint alles. Toch? Wat betekent Valentijn als je ziek bent? Jaar na jaar schuift kanker mee aan tafel en dooft het licht. Het bepaalt de setting en domineert de gesprekken. Een uitbundig feest vol romantiek kantelt naar somberheid en verdriet. Wat blijft bestaan is de liefde, die ondanks alles, er nog altijd is. De ziekte maakt haar rauw, ingewikkeld en echt.
Het draait minder om toekomstplannen maken, maar meer om vandaag doorkomen. Om aanwezig zijn, ook wanneer het heel zwaar is. Samen blijven in het nu, want dat is wat we zeker hebben. Ons leven samen wordt korter, en daarmee ook de tijd die ons rest om lief te hebben. Net daarom dient liefde elke dag gevierd te worden. Niet omdat het om de planning staat, maar omwille van de kostbaarheid. Wanneer alles wankelt, biedt ze me houvast. Ik prijs me gelukkig met een liefde die niet glinstert, maar me draagt. Recht door de moeilijkheden heen. Onur is mijn yin to my yang, mijn tegenpool, de rust zelve. Precies wat ik nodig heb in de beproeving die het leven is. Koester je tijd samen. Koester elkaar. Koester de liefde die onvoorwaardelijk is.
Hartgenoot Britt (39 – diagnoseleeftijd 35): “Bedankt dat je bleef, zelfs toen je daar nog geen goede reden voor had.”
Mijn vriend en ik wisten het na onze eerste date: dit is het! Amper zes weken later sloeg kanker toe. Ik zei dat hij niet hoefde te blijven, maar hij twijfelde geen seconde. Bij elk onderzoek en elk ziekenhuisbezoek hielp hij me erdoorheen met zijn humor en aanwezigheid. Voor ons betekent liefde: blijven, communiceren en er gewoon zijn — ook als het moeilijk wordt. Het is geen belofte meer, maar een dagelijkse keuze. En precies daarin is ze het sterkst. Zonder Davy was het nooit hetzelfde geweest!
Lees de column (als abonnee), elke zaterdag, ook in het weekendmagazine Billie als bijlage in de volgende kranten:
Column nr. 21:
- Het belang van Limburg: Serap Can geloofde niet in de ware, tot ze hem tegenkwam: “Ons liefdesverhaal leest als een roman” | HBVL
- Het Nieuwsblad: Serap Can geloofde niet in de ware, tot ze hem tegenkwam: “Ons liefdesverhaal leest als een roman” | Nieuwsblad
- Het gazet van Antwerpen: Serap Can geloofde niet in de ware, tot ze hem tegenkwam: “Ons liefdesverhaal leest als een roman” | GVA