Het verdict van de dokter geeft haar drie keer op rij een uppercut. Ze wankelt,
want drie keer kanker in drie jaar is meer dan een mens kan verdragen, zegt ze zelf.
Toch staat Serap Can (37) weer overeind. Elke week geeft ze hier een kijk in haar hart.
“Fuck”, wanneer je beseft dat kanker ook je seksleven in de weg zit. En niet zomaar een beetje. Het valt ineens volledig weg. Ik ben nog jong en hopelijk heb ik nog een heel leven voor me. Hoezo zou ik mijn seksualiteit moeten opgeven? Net omdat die tumor zich in mijn baarmoederhals nestelde? En hoezo kom ik hier nu pas achter? Ik denk dat niemand hier graag over praat. Want hoe leg je uit dat je niet meer intiem kunt zijn? De behandeling pleegt een aanslag op mijn lichaam én op onze seksualiteit. Tijdens mijn behandeling tegen baarmoederhalskanker in 2022 bracht de seksuoloog dit verontrustende nieuws. Toch probeerde ze me gerust te stellen. “Heel veel koppels doen het nu zonder en hebben er vrede mee. Ze zijn blij dat ze het overleefd hebben,” bleef ze maar herhalen. “Hell no,” ging er door mijn hoofd. Ik houd van mijn man en ik houd van seks, en wil het graag blijven doen. Ook hierna. Maar hoe? Wat zit er dan in de weg?
Blijkbaar mijn vagina. Na 25 keer uitwendig bestraald te worden, zou ik ook 72 uur inwendig bestraald moeten worden. Daarvoor kwam de seksuoloog langs: om de gevolgen van zo’n levensbelangrijke, maar lichamelijk ingrijpende ingreep uit te leggen. Het voelde alsof ik opnieuw in een slechtnieuwsgesprek zat. Bestraling in je geslachtsorgaan kan verklevingen en vernauwing van de vagina veroorzaken. Dat bemoeilijkt penetratie en maakt het soms zelfs onmogelijk. Dat lot kon mij dus ook treffen. Gelukkig bestaan er hulpmiddelen en met veel geduld en begeleiding kan het beter worden - of zelfs goedkomen. De eeuwige optimist en doorzetter in mij zei: “I won’t quit without a fight!” Ik geef het toe: het was moeilijk, pijnlijk, confronterend, vrouwonvriendelijk en soms zelfs traumatiserend. Maar het was het zo waard! Na twee jaar kon ik eindelijk zeggen dat we konden vrijen zoals voordien, voordat Tummy de boel kwam verpesten. We genoten weer ongeremd van elkaar.
Dat ik nu mijn seksleven opnieuw zou moeten pauzeren tijdens de chemobehandeling was weer een bittere pil om te slikken. Ik was naïef en dacht: “Deze keer niet, hoor.” Maar na één chemokuur was het al duidelijk: de pijn onderdrukt mijn libido. Daar zaten we weer, bij dezelfde seksuoloog. “98% van de koppels is niet intiem tijdens een chemobehandeling. Chemo tast al je slijmvliezen aan, ook daar beneden. En mentaal is het ook moeilijk om te ontspannen als je op overlevingsmodus zit.” Ik geef toe dat ik me door alle neveneffecten allesbehalve sexy voel. En Onur biecht op dat seks het laatste is waar hij nu aan denkt. Voor hem is het belangrijkste dat hij me niet verliest en dat we samen onze kinderen kunnen blijven opvoeden. Ik ben blij dat we dit hebben uitgesproken en besef dat intimiteit meer is dan het fysieke. En ik voel me meer verboden dan ooit tevoren.
Lees de column (als abonnee), elke zaterdag, ook in het weekendmagazine Billie als bijlage in de volgende kranten:
Column nr. 7
- Het belang van Limburg: Een kijk in het hart van Serap Can: “Hoe leg je uit dat je niet meer intiem kunt zijn met je partner?” | HBVL
- Het Nieuwsblad: Een kijk in het hart van Serap Can: “Hoe leg je uit dat je niet meer intiem kunt zijn met je partner?” | Het Nieuwsblad
- Het gazet van Antwerpen: Een kijk in het hart van Serap Can: “Hoe leg je uit dat je niet meer intiem kunt zijn met je partner?” | GVA