De Houthalense Serap Can (39), getrouwd en mama van twee dochters, heeft voor de derde keer kanker. Elke week geeft ze een kijk in haar hart in Billie, en deelt ze ervaringen van een andere patiënt.
Serap vestigt haar hoop op een nieuwe studie: “Duimen dat mijn ziekte lang genoeg stabiel blijft om te kunnen deelnemen”
Weet je wat mij frustreert? De hoop die de dokters me gaven rond een studie die om de hoek klaarstond. Er werden verschillende hoopvolle studies opgesomd, maar uiteindelijk bleek ik niet aan de juiste criteria te voldoen. Alsof de zoveelste mokerslag nog niet genoeg was, kreeg ik er nog eentje bovenop terwijl ik nog op de grond lag. En het is aan mij om mezelf wéér eens op te rapen.
Dat deden we door elke arts die we tegenkwamen aan te spreken en dezelfde vraag opnieuw te stellen. Mijn tip aan alle hartgenoten: neem nooit genoegen met één antwoord. Je weet nooit wat je van een arts kunt opsteken. Zie het als gebruikmaken van alle expertise die er in één ziekenhuis te vinden is. Zo belandden we in Gent, bij het geneesmiddelenonderzoek: een plek waar nieuwe oncologische middelen voor het eerst uitgetest worden op mensen. Als je in aanmerking komt en bereid bent de nevenwerkingen te trotseren, lever je een waardevolle bijdrage aan de samenleving. Ondertussen biedt het mij hopelijk weer stabiliteit?
Met een klein hartje rijden we naar onze eerste afspraak voor een prescreening. Ze kijken dan naar je conditie en dat frustreert me ook. Leuven raadde me chemo aan, met een kleine kans op succes. In paniek zou ik bijna ‘ja’ zeggen. Terwijl ik nu juist over mijn conditie moet waken, die ik nodig zal hebben om aan een experimentele studie te kunnen deelnemen.
Er loopt één studie waaraan ik eventueel kan deelnemen, als mijn hersenmetastase stabiel is en er zes maanden zijn verstreken sinds mijn longembolie. Dat betekent dat ik ten vroegste begin januari 2027 kan starten. Intussen moeten we duimen dat mijn ziekte stabiel blijft, terwijl ik geen behandeling krijg. Het wordt dus heel spannend. Gelukkig blij ik kalm en geloof ik dat altijd alles goedkomt, wat de uitkomst ook zal zijn.
Ondertussen laat ik me ook begeleiden door mycancernavigator.org. Die organisatie helpt me op weg in deze moeilijke tijd, want daar gaan ze op zoek naar nog andere behandelopties waarbij ze ook over de grenzen heen kijken.
Hartgenoot Nele (29 – diagnoseleeftijd 29): “Als iets niet goed voelt, moet je dat durven zeggen, en naar handelen.”
Tijdens mijn behandeling tegen borstkanker, nam ik deel aan twee studies in een universitair ziekenhuis. De ene onderzoekt of een ingreep bij de mastectomie lymfoedeem kan voorkomen. Dat gaf me hoop, al weet ik pas na twee jaar of ik effectief in die studiegroep zit. Anders kreeg ik een gewone operatie, en dat is ook oké. Uit de andere studie stapte ik toen ik besefte dat mijn aangetaste okselklieren te lang onbehandeld zouden blijven. Ik leerde kritisch blijven, want artsen kunnen ook fouten maken.
Lees de column (als abonnee), elke zaterdag, ook in het weekendmagazine Billie als bijlage in de volgende kranten:
Column nr. 11 van seizoen 2026-2027:
- Het belang van Limburg: https://www.hbvl.be/lifestyle/serap-vestigt-haar-hoop-op-een-nieuwe-studie-duimen-dat-mijn-ziekte-lang-genoeg-stabiel-blijft-om-te-kunnen-deelnemen/163733082.html
- Het Nieuwsblad: https://www.nieuwsblad.be/lifestyle/serap-vestigt-haar-hoop-op-een-nieuwe-studie-duimen-dat-mijn-ziekte-lang-genoeg-stabiel-blijft-om-te-kunnen-deelnemen/161742862.html
- De Gazet van Antwerpen: https://www.gva.be/lifestyle/serap-vestigt-haar-hoop-op-een-nieuwe-studie-duimen-dat-mijn-ziekte-lang-genoeg-stabiel-blijft-om-te-kunnen-deelnemen/163733081.html